En vooruit!

‘Dan spreek ik u over een half jaar weer.’ Het telefoongesprek met de uroloog bracht goed nieuws! Mijn PSA-waarde is verder gezakt, tot 2,9 om precies te zijn. Keurig in het groen. Of dat komt door de bestralingen of door mijn toverdrankje van kurkuma en gember zullen we nooit weten, ik houd het op een combinatie van beide. Prostaatkanker voelt in ieder geval als een gepasseerd station, alleen het toverdrankje blijf ik voor de zekerheid drinken. © Jan Glas

‘Het feit dat je leeft is al een loterij die je hebt gewonnen.’ Een uitspraak van actrice Meral Polat. Sinds 2020 interviewt NRC mensen met uiteenlopende expertises en levenservaring over die ene vraag waar iedereen het antwoord op zoekt: Wat maakt het leven de moeite waard? De interviews met onder andere Meral Polat zijn gebundeld in een boek. Frits, de hoofdpersoon in mijn volgende roman is de gelukkige bezitter van een exemplaar. Hij heeft het boek cadeau gekregen van zijn inmiddels overleden vriendin. Verder verklap ik niets, alleen nog dat mijn volgende roman is begonnen met een kort verhaal. Van 539 woorden om precies te zijn. In twee dagen geschreven, toen was het klaar. Leuk, maar daarna bleef het verhaal in mijn hoofd rondzingen. De locatie én de hoofdpersoon, ik zag ze steeds duidelijker voor me. Inmiddels is het verhaal gegroeid naar ruim 2.000 woorden en ik ben nog lang niet uitgeschreven. Zonder haast, schrijven is vooral een heerlijke tijdsbesteding. Het maakt mijn leven ...

‘Welkom thuis. Progressief Nederland strijdt voor een eerlijke samenleving.’ Ik ben voor het eerst van mijn leven lid geworden van een politieke partij. Omdat ik ergens in wil geloven én omdat ik me zorgen maak over wat er in Nederland gebeurt. Het geloven in PRO moet overigens nog komen, bij de verkiezingen heb ik zelfs op D66 gestemd. ‘Het kan wel’ klonk te veelbelovend. In de praktijk zie ik van die stoere verkiezingstaal weinig terug. Ook de samenwerking met VVD vind ik onbegrijpelijk. Dan maar terug naar het vertrouwde nest: PvdA, inmiddels PRO. Maar, zoals gezegd, ik moet het nog zien. Samen met heel veel mensen ben ik het vertrouwen in de politiek verloren. Het lukt politici in het midden niet om de taal van de kiezers te spreken. Normeren, ik heb Google naar de betekenis van dat woord gevraagd. Zeg gewoon wat je bedoelt én waar je voor staat. En dat PRO daar de hulp van ons bij nodig heeft. Met ons bedoel ik de bevolking van Nederland, ook de mensen die tegen AZC’s demonstreren...

‘Niet Leunen en tussen de wielen lopen, hij is alleen voor je evenwicht.’ Dat advies kreeg ik van ergotherapeut Heleen. Meters maken, de spierkracht in mijn benen behouden, daarvoor had ik mijn rollator uit de kast gehaald. Twee keer per week een trainingsrondje, dat was het plan. Toch heb ik mijn rollator vandaag weer opgevouwen en terug in de kast gezet. Hij heeft een week in de gang gestaan en werd alsmaar groter. Inbeelding natuurlijk, maar de aanblik van dat lelijke ding slurpte energie. Geen schaamte, ik wil er gewoon nog niet aan toegeven. In plaats daarvan heb ik een rondje van ruim 600 meter door de wijk gelopen. Met voor het evenwicht mijn wandelstok, dat is voorlopig genoeg. En – gek hoe dat werkt – met die lelijke rollator uit het zicht is mijn energie weer terug. © Jan Glas