En vooruit!

‘Gaat het goed?’ Mijn antwoord ‘nee, eigenlijk niet’ zorgde voor verwarring bij de vraagsteller en bij mij voor opluchting. Na een rondje fietsen op donderdag sta ik al twee ochtenden extreem draaiduizelig op. Het hoort bij SCA6 heb ik eerder van Google geleerd, maar zo heftig als nu is het nog niet geweest. Dubbelzien, oorsuizingen, hoofdpijn, stijve nek en knieën, steeds minder kracht in mijn benen en nu extreem draaiduizelig; het stapelt zich op. Dus nee, het gaat niet zo goed. Het lucht op om dat te zeggen, en nu gaan we weer vrolijk vooruit. 

Leuk, dit door mij geschreven korte verhaal is in het magazine Schrijven gepubliceerd. Daar ben ik best een beetje trots op. ‘Hoe zou het zijn om daar te wonen?’ Die vraag heeft Frits zichzelf zo’n twintig jaar iedere werkdag vanuit de file gesteld. Begonnen als een leuke fantasie, maar een jaar geleden is hij er echt naartoe verhuisd. Zijn adres? Verkeersknooppunt Holendrecht. In het groene middenterrein, dáár heeft Frits zijn all-weather tentje opgezet. Tussen de struiken en omringd door wegen. Onzichtbaar voor de buitenwereld. Voor de zekerheid had Frits een camouflagenet over zijn tentje gespannen.  Zijn huurappartement én zijn baan als adviseur op de keukenafdeling van IKEA heeft Frits een dag voor de verhuizing opgezegd en om 3 uur ’s nachts is hij de snelweg overgestoken. Met zijn all-weather tentje, slaapzak, opblaasbaar matras, kookspullen en proviand voor twee weken. Op de plaats rust. Helemaal alleen. Geen collega’s of buren die hem lastig konden vallen, precies wa...