Geef je ook punten?

‘Natuurlijk Jan, fijn om iets te kunnen doen.’ Twintig bestralingen, vandaag de laatste. Het was behoorlijk pittig, toch kijk ik er dankzij Esther, Linda, Jasper, Esther, Jan, Rik, Seb, Kika en Luuk, Jaap, Eddy, Ton, Veronique, Jeroen, Anja, Nico, Mayke, Max, Marga, Menno en Marcel met een warm gevoel op terug.

De gesprekken onderweg en in de wachtkamer zorgden niet alleen voor afleiding, ze waren vooral een bevestiging dat vriendschap het allerbelangrijkst is in het leven. Mooi om herinneringen op te halen, bij te praten én vooruit te kijken. ‘Geef je ook punten?’, werd mij door twee chauffeurs gevraagd.

Met een knipoog, toch heb ik over die vraag nagedacht. Het antwoord is nee, jullie zijn voor mij allemaal winnaars. Nogmaals bedankt en graag tot snel! De bestralingen? Die vraten energie, ik heb nog nooit zoveel geslapen. En door wat er met mijn prostaat gebeurde werd mijn plasbuis afgeknepen.

Daardoor moest ik steeds kleine beetjes plassen, ook ‘s nachts, met bij iedere plasbeurt een pijnlijk branderig gevoel en kippenvel van kruin tot tenen. Dat – plus andere fysieke ongemakken - zal nog wel even zo blijven, want de bestralingen werken zo’n twee weken door. Daarna pak ik graag mijn leventje weer op!