Teveel hooi op m’n vork

‘Hi Jan, mijn buurvrouw neemt de zorg voor de diertjes over. Ga lekker naar huis. Doe je de sleutel in de brievenbus?’ Mijn vorige blog sloot ik af met: verder heb ik het in mijn tijdelijke woonomgeving prima naar m’n zin. Een leugentje, want in werkelijkheid probeerde ik mezelf moed in te praten.

Op huizen passen is leuk, erg leuk, maar niet met SCA6 en de groeiende beperkingen die daarbij horen. Verdomd moeilijk om dat toe te geven. De spreekwoordelijke druppel was een combinatie van factoren. In een vreemde woonomgeving kost alles meer energie en toen ook de goudvis nog doodging, wilde ik nog maar één ding: zo snel mogelijk naar huis.

Gelukkig had Ilona begrip voor mijn keuze, voelde de situatie goed aan. ‘Geen probleem Jan, sorry is echt niet nodig! Geniet lekker van je eigen bedje en de mensen waarvan je houdt in je buurt. Goed dat je je eigen grens bewaakt. Hopelijk heb je wel een paar dagen kunnen genieten van Assendelft.’

Het antwoord op die vraag is ja. Ik heb heerlijk door de omgeving gefietst, maar als huizenoppasser heb ik simpelweg een beetje teveel hooi op m’n vork genomen. Dus nu even helemaal niks, accepteren dat op huizen passen niet meer gaat en nadenken over een andere invulling van mijn tijd...