Apegapend in de achtertuin
Zaterdagmiddag, mooi weer. Ik ga een rondje fietsen, via de Zeeweg naar Bloemendaal aan Zee. Bij het Brouwerskolkje kom ik de eerste heuvel tegen. Voor me fietst een man in een wijde joggingboek met een te zware versnelling. Die kan ik hebben, denk ik. En ja, vlak voor de top haal ik ‘m eindelijk in.
Met zware benen daal ik een stukje af, om daarna aan de volgende klim te beginnen. Even later op de Zeeweg kom ik meerdere heuvels én een Duits echtpaar op huurfietsen tegen. Ze zitten duidelijk verschillend in de wedstrijd. De vrouw vindt het prima zo, de man wil een paar tandjes harder.
Na een korte woordenwisseling zet de man een versnelling in, en verdwijnt uit het zicht. Duitse gezelligheid. De vrouw fietst op haar dooie gemak licht trappend verder. Hij wacht wel, zie ik haar denken. En inderdaad, een paar kilometer verder staat de man demonstratief te wachten, om samen met zijn vrouw verder te trappen.
Kort voor het bereiken van de boulevard besluit ik om te keren. De verwoestende demarrage op de heuvel bij het Brouwerskolkje heeft voor pap in de benen gezorgd. Aan de overkant van de Zeeweg fiets ik terug en een klein half uurtje later eindigt mijn fietsavontuur - moe maar voldaan - apegapend in de achtertuin.
Met zware benen daal ik een stukje af, om daarna aan de volgende klim te beginnen. Even later op de Zeeweg kom ik meerdere heuvels én een Duits echtpaar op huurfietsen tegen. Ze zitten duidelijk verschillend in de wedstrijd. De vrouw vindt het prima zo, de man wil een paar tandjes harder.
Na een korte woordenwisseling zet de man een versnelling in, en verdwijnt uit het zicht. Duitse gezelligheid. De vrouw fietst op haar dooie gemak licht trappend verder. Hij wacht wel, zie ik haar denken. En inderdaad, een paar kilometer verder staat de man demonstratief te wachten, om samen met zijn vrouw verder te trappen.
Kort voor het bereiken van de boulevard besluit ik om te keren. De verwoestende demarrage op de heuvel bij het Brouwerskolkje heeft voor pap in de benen gezorgd. Aan de overkant van de Zeeweg fiets ik terug en een klein half uurtje later eindigt mijn fietsavontuur - moe maar voldaan - apegapend in de achtertuin.