Een omslachtig klusje

‘Hey Jan, Inmiddels heb ik je manuscript uit. Inderdaad: in twee rukken. Dat zegt genoeg, het leest als een trein. Heel soms als een boemeltje. Spannend, ik mis wel de laatste recherche activiteiten die leidden tot de inval van de woning.’ Mijn tweede roman vordert gestaag. Het verhaal zit in mijn hoofd, maar typen gaat niet zo makkelijk meer.

Mijn vingers hebben moeite met het goed raken van een toets, g wordt vaak een f of h, enz. Twee of drie keer dezelfde toets is ook geen uitzondering. Daarom kijk ik na bijna iedere getypt woord naar mijn beeldscherm, om te controleren of ik de toetsen goed heb geraakt. Een omslachtig klusje, maar schrijven is desondanks een heerlijke bezigheid.

Tot een paar weken geleden, want inmiddels is schrijven aan mijn tweede roman sluipenderwijs werken geworden. Die druk heb ik mijzelf opgelegd. Stom, want de fysieke klachten door SCA6 zijn daardoor erger worden. Pijnlijke nek en schouders. Meer moeite met concentreren, op mijn benen staan, een stukje lopen en duidelijk praten.

Hoogste tijd om gas terug te nemen. Dus bedankt Esther, Jasper en Jan. Fijn dat jullie meelezen en bedankt voor de feedback, maar het is nog even wachten op het eindresultaat. Misschien wel na de zomer of ergens volgend jaar.