En vooruit!

‘Beste Jan, dat is akkoord. Zou je hem vanavond of dit weekend op kunnen halen?’ Ik heb op Marktplaats een iMac uit 2017 gekocht. Uit voorzorg, mijn MacBook heeft z’n beste tijd gehad, de harde schijf begint af en toe zomaar te brommen. En - dat is belangrijker - de iMac heeft een los toetsenbord. Misschien maakt dat toetsenbord m’n vingers trefzekerder en als dat niet het geval is kan ik het toetsenbord vervangen voor een exemplaar met grote en duidelijk contrasterende toetsen. ‘Misschien is een trippelstoel ook iets voor je’, suggereerde ergotherapeut Heleen. ‘Voor in de keuken, dan hoef je niet zo lang op je benen te staan.’ Bedankt Heleen, maar nee. Wellicht is een trippelstoel een prima hulpmiddel, maar de naam houdt me tegen én ik red het voorlopig nog zonder. Ik doe binnen aan de eettafel het voorwerk, zoals vier conference peren in blokjes snijden. Daarna, staand in de keuken, maak ik de salade af met rucola, walnoten en roquefortkaas. Heerlijk! Oh - en niet te vergeten - een d...

‘Hey Jan, Inmiddels heb ik je manuscript uit. Inderdaad: in twee rukken. Dat zegt genoeg, het leest als een trein. Heel soms als een boemeltje. Spannend, ik mis wel de laatste recherche activiteiten die leidden tot de inval van de woning.’ Mijn tweede roman vordert gestaag. Het verhaal zit in mijn hoofd, maar typen gaat niet zo makkelijk meer. Mijn vingers hebben moeite met het goed raken van een toets, g wordt vaak een f of h, enz. Twee of drie keer dezelfde toets is ook geen uitzondering. Daarom kijk ik na bijna iedere getypt woord naar mijn beeldscherm, om te controleren of ik de toetsen goed heb geraakt. Een omslachtig klusje, maar schrijven is desondanks een heerlijke bezigheid. Tot een paar weken geleden, want inmiddels is schrijven aan mijn tweede roman sluipenderwijs werken geworden. Die druk heb ik mijzelf opgelegd. Stom, want de fysieke klachten door SCA6 zijn daardoor erger worden. Pijnlijke nek en schouders. Meer moeite met concentreren, op mijn benen staan, een stukje lope...

‘Zo kunnen we wel naar Scheveningen fietsen!’ En ja, we gingen lekker gisteren, met het voorjaarszonnetje in ons gezicht van Santpoort terug naar Haarlem. Jasper op zijn Van Moof en ik op m’n driewieler ligfiets, allebei elektrisch aangedreven. Of naar Zuid-Frankrijk, antwoordde ik lachend. Zou het kunnen? Vanochtend in bed lag ik daarover na te denken. Misschien met mijn fiets op de zwaarste ondersteuning en dagetappes van 20 tot 40 kilometer. Waanzin natuurlijk. Gisteren was heerlijk, maar SCA6 sluipt steeds meer in mijn lichaam en straks komt de thuishulp van VIVA! Zorggroep. ‘Doe het nou maar’, was het advies van Esther nadat ik vorige week met veel moeite de badkamer had schoongemaakt. Een nu nog vreemde die mijn huis schoonmaakt, hopelijk kunnen we het goed met elkaar vinden. ©  Jan Glas