Split en een Raketje

‘Hé Jan, hoe gaat het met je?’ Overwegend goed, is mijn vaste antwoord op die vraag en daar is niets van gelogen. Afgelopen maandag ben ik met mijn wandelstok de zee ingelopen en heb daar een klein kwartiertje rondgedobberd. Heerlijk! En ja, ik heb geplast. Bevrijdend, zowel het plassen als het dobberen. De rest van de stranddag heb ik grotendeels naast Esther op een ligbed doorgebracht. In de schaduw van een parasol van het uitzicht genieten en onder andere dit gesprek een paar ligbedjes verder afluisteren:

‘Weet je nog dat overhemd dat ik laatst bij ons etentje aanhad? Daar heb ik zo’n zelfde kort broekie bijbesteld. Wat denk je, zou dat staan?’ Het bleef even stil, toen hoorde ik een vrouwenstem antwoorden. ‘Samen is misschien too much.’ Wat het overhemd en korte broekie betreft deel ik haar mening. Ik ben niet zo van de setjes. Bij het antwoord van de man hoorde ik duidelijk teleurstelling in zijn stem. ‘Nee joh, ik bedoel ook apart.’ Ja, het was in alle opzichten een geslaagde stranddag.

De volgende ochtend kreeg ik een berichtje van Jasper. ‘Hey Jan, zal ik begin van de middag een ijsje brengen?’ Een paar uur later stond hij voor de deur met een Split en een Raketje. Bedankt Jasper, een welkome verfrissing bij een temperatuur van 35 graden! Nu, terwijl ik dit schrijf, krijg ik een appje van mijn jongste oom: ‘Hi Jan, Hoe gaat het, de hitte goed kunnen verwerken?’ Als antwoord heb ik dit berichtje gestuurd.