Leuk om over te dagdromen…
‘En ik kan me heel goed vervelen.’ Die uitspraak is van Jasper. Na een lange carrière in de geestelijke gezondheidszorg ging hij een paar jaar geleden met pensioen en sinds ruim een jaar zijn we bevriend. We fietsen, drinken regelmatig koffie samen en hebben mooie gesprekken over van alles. Nu heb ik Jasper uitgenodigd om te praten over hoe hij zijn leven als pensionado heeft ingevuld.
Wat ik voor me zie is een serie gesprekken met pensionado’s en arbeidsongeschikten. Hoe hebben zij hun weg gevonden in hun nieuwe levensfase. Die ervaringen zijn wellicht interessant voor mij én voor wie er nog aan gaat beginnen. Jasper is er, zoals hij dat zelf omschrijft, een beetje ingegleden. ‘Ik werd langdurig ziek en dat ging bijna ongemerkt over in pensioen.’
Jasper deelde ervaringen die ik zelf ook heb. Dat je open moet staan voor nieuwe mogelijkheden, vriendschappen moet sluiten en onderhouden én actief moet blijven. Toen, na een klein uur praten, hoorde ik ’t Jasper zeggen: ‘En ik kan me heel goed vervelen.’ Het gesprek met Jasper was afgelopen woensdag en sindsdien heb ik veel over die woorden nagedacht. Want vervelen, wat is dat precies.
Ik moest terugdenken aan wat ik jaren terug op jeepsafari in Tunesië zag. We reden ’s avonds in het donker een dorpje binnen. Daar, in het licht van de koplampen, vingen we een groepje mannen met tulbanden en wijde gewaden. Ze deden niets, zaten daar alsof ze er al heel lang zaten. Een fotofragment, voor altijd in mijn geheugen gegrift. Waren zij zich aan het vervelen? Misschien, ik heb ’t ze niet gevraagd.
Vervelen, het klinkt negatief. Wat Jasper bedoelde is jezelf de ruimte geven om even niets te moeten. Zoals een herinnering uit mijn jeugd: zonder doel of gedachte naar mieren kijken die groepsgewijs van a naar b lopen en een stokje gebruiken om ze een omweg te laten maken. Of zoals afgelopen week: op Eurosport urenlang de Giro ‘d Italia volgen en naar het commentaar van Karsten Kroon en Jeroen Vanbelleghem luisteren.
Heerlijk om niets te doen en niets te moeten, toch heb ik gisteren ook op de website van de Strand6daagse gekeken. Een wandeltocht van Hoek van Holland naar Den Helder met onderweg overnachtingen. Te hoog gegrepen, maar misschien kan ik de etappe van Noordwijk naar IJmuiden geheel of gedeeltelijk lopen. Ik heb nog een tijdje om te oefenen en het is in ieder geval leuk om over te dagdromen…
Wat ik voor me zie is een serie gesprekken met pensionado’s en arbeidsongeschikten. Hoe hebben zij hun weg gevonden in hun nieuwe levensfase. Die ervaringen zijn wellicht interessant voor mij én voor wie er nog aan gaat beginnen. Jasper is er, zoals hij dat zelf omschrijft, een beetje ingegleden. ‘Ik werd langdurig ziek en dat ging bijna ongemerkt over in pensioen.’
Jasper deelde ervaringen die ik zelf ook heb. Dat je open moet staan voor nieuwe mogelijkheden, vriendschappen moet sluiten en onderhouden én actief moet blijven. Toen, na een klein uur praten, hoorde ik ’t Jasper zeggen: ‘En ik kan me heel goed vervelen.’ Het gesprek met Jasper was afgelopen woensdag en sindsdien heb ik veel over die woorden nagedacht. Want vervelen, wat is dat precies.
Ik moest terugdenken aan wat ik jaren terug op jeepsafari in Tunesië zag. We reden ’s avonds in het donker een dorpje binnen. Daar, in het licht van de koplampen, vingen we een groepje mannen met tulbanden en wijde gewaden. Ze deden niets, zaten daar alsof ze er al heel lang zaten. Een fotofragment, voor altijd in mijn geheugen gegrift. Waren zij zich aan het vervelen? Misschien, ik heb ’t ze niet gevraagd.
Vervelen, het klinkt negatief. Wat Jasper bedoelde is jezelf de ruimte geven om even niets te moeten. Zoals een herinnering uit mijn jeugd: zonder doel of gedachte naar mieren kijken die groepsgewijs van a naar b lopen en een stokje gebruiken om ze een omweg te laten maken. Of zoals afgelopen week: op Eurosport urenlang de Giro ‘d Italia volgen en naar het commentaar van Karsten Kroon en Jeroen Vanbelleghem luisteren.
Heerlijk om niets te doen en niets te moeten, toch heb ik gisteren ook op de website van de Strand6daagse gekeken. Een wandeltocht van Hoek van Holland naar Den Helder met onderweg overnachtingen. Te hoog gegrepen, maar misschien kan ik de etappe van Noordwijk naar IJmuiden geheel of gedeeltelijk lopen. Ik heb nog een tijdje om te oefenen en het is in ieder geval leuk om over te dagdromen…
© Jan Glas