En vooruit!

‘Je gaat van praten steeds meer naar observeren. Ellendig natuurlijk, maar het kan ook leuk zijn.’ Wijze woorden van Heleen, mijn ergotherapeut. Ze komt zo één keer per maand bij me op bezoek. Waardevolle gesprekken, ook nu heeft ze me in de goede richting gestuurd. Dat drong laatst, op het terras van Café De Linde op de Haarlemse Botermarkt, tot me door. Een liveverslag: Voor me zit een coole gast - met dreadlocks, rond zonnebrilletje en een oversized basketbalshirt - die zijn buurman aan het tafeltje naast hem erop wijst dat zijn jas op de grond gevallen is. De buurman, type grijze muis, schrikt van de aandacht, pakt zijn jas en mompelt bedankt. Tegen niemand, want de coole gast is alweer druk in gesprek met zijn vriendin en hoort het gemompelde bedankje niet. Even verder gaat een ouder stel aan een tafeltje zitten. Eind 70, schat ik. Mooie mensen, vroeger en nu nog steeds. Zij lijkt sprekend op Sonja Barend van tien jaar geleden, met haar grijze haren opgestoken in een speelse knot....

‘En jij, ben jij nog potent?’ Ik zit met Marcel op het terras van Locael Bloemendaal. Hij heeft een Bitter Lemon besteld. Na zijn eerste slokje vertel ik dat je van Bitter Lemon drinken impotent wordt. Minstens voor een week. Op niets gebaseerde kennis overigens. Zijn reactie, ‘komende week ben ik toch voor mijn werk in China’, maakt het verschil tussen ons duidelijk. Marcel heeft een drukke baan en reist de wereld over, ik heb moeite met het vullen van mijn tijd. Over dat laatste praten we en Marcel vraagt ChatGPT om hulp. Helaas, komt Chat ook niet met hét antwoord. Er valt een stilte, we kijken om ons heen en genieten van het zonnetje. Dan stelt Marcel zijn vraag: ‘En jij, ben jij nog potent?’ Mijn bevestigende antwoord levert een enthousiaste reactie op. ‘Dat is ‘t! Je gaat jezelf aanbieden als gigolo. Ik weet zeker dat daar vraag naar is!’ LOL en goeie vrienden, wat zou het leven zonder zijn. ©  Jan Glas

Ontspannen Jan. Schouders laag, voor je kijken en lopen. Sinds begin deze maand loop ik iedere dag een rondje door Rosehaghe, de wijk waar ik met veel plezier woon. In m’n eigen tempo, per dag ongeveer 700 meter zonder wandelstok.  Lopen zonder wandelstok, dát is mijn uitdaging deze zomer. Niet geïnspireerd door de film The Salt Path. Nee, deze uitdaging is geboren na een moeizame wandeling door het centrum van Apeldoorn. Ik ga proberen terrein terug te winnen op mijn hersenziekte.  Nu loop ik nog dicht bij huis, maar stiekem droom ik van een rondje Middenduin of strandwandeling. Realistisch? Geen idee. Maar ik voel vooruitgang, terwijl het fysiek de laatste tijd steeds een beetje minder ging. ©  Jan Glas

‘Jan, ik las net jouw blog over een eventuele behandeling. Zou je niet willen overwegen om een crowdfunding te starten of het te laten doen door een van ons? Volgens mij zou je het bedrag in no time bij elkaar hebben!’ Lief natuurlijk, én de reactie waar ik onbewust op hoopte toen ik deze blog schreef. Want het antwoord is nee en nu voel ik me vrij om mijn keuze toe te lichten. In 2022, kort nadat ik de diagnose kreeg, las ik op internet dat de gemiddelde leeftijd waarop je met SCA6 hulp bij het stappen nodig hebt ongeveer 53 jaar bedraagt, en dat de gemiddelde leeftijd waarop een rolstoel nodig wordt ongeveer 60 jaar bedraagt. Ik ben nu ruim 64 en sta nog op mijn benen. Sterker nog, terwijl ik dit schrijf ben ik net terug van een rondje lopen zonder wandelstok of ander hulpmiddel. Ik geloof echt dat ik zo ver ben gekomen door een positieve levenshouding, steeds nieuwe uitdagingen zoeken, een leven lang sporten én de lieve mensen in mijn omgeving. Jullie - de lieve mensen in mijn omge...

‘Goedemorgen Jan, Bij deze heb ik twee kaartjes gereserveerd op naam van Jan Glas, waarvan één met reductie (Haarlempas) en één voor het reguliere bedrag. Geniet van de voorstelling vrijdag!’ Leuk! Ik ga met Esther naar The Salt Path. Het gelijknamige boek heeft mij de vorige zomer geïnspireerd om als huizenoppasser op mijn driewieler ligfiets naar Huizen, Wervershoof en Assendelft te fietsen. Niet te vergelijken met een wandeltocht van 1.000 kilometer, maar toch. Ik hoop dat de film mij ook weer inspireert, want ik ben op zoek naar een nieuwe activiteit. Iets wat me net zoveel voldoening geeft als naar Huizen, Wervershoof en Assendelft fietsen. Ik heb nog even gedroomd van een meerdaagse fietstocht naar Apeldoorn, maar dat plan heb ik inmiddels uit m’n hoofd gezet. Mijn leven speelt zich steeds meer thuis af en fietsen doe ik in de omgeving van Haarlem. Vanmiddag naar Martie in IJmuiden en volgende week met mijn jongste oom Jan naar het LAM Museum in Lisse. Leuk, maar ik ben op zoek ...