Echte Gooische Moeders

Rondkomen van weinig en schrijven over wat ik leuk of belangrijk vind. Mijn leven nu, én het leven dat ik altijd heb gewild. Deze tekst schreef ik vanmiddag, nadat ik mijn driewieler ligfiets op de boulevard bij Bloemendaal had geparkeerd. In het zonnetje, met uitzicht op zee. De ideale plek om tot mijzelf te komen. Want eerlijk, de afgelopen dagen zat ik even in een dip.

Lopen wordt minder en te lang met andere mensen zijn kost moeite. Maximaal twee uurtjes, dan is de accu leeg en begint de hoofdpijn. Maar zolang ik kan schrijven over wat ik leuk of belangrijk vind, neem ik die ongemakken graag voor lief. Dit weblog, mijn tweede boek dat langzaam vorm krijgt én bijvoorbeeld dit bericht op rosehaghe.nl. Schrijven geeft me energie.

Naast een paar uurtjes schrijven per dag, lees ik veel. Zoals deze week Luister van Sacha Bronwasser en Op zee van Toine Heijmans. Allebei geweldige verhalen, ik heb nog een hoop te leren. En, niet verder vertellen, vanochtend heb ik op YouTube de trailer gekeken van Echte Gooische Moeders. Als onderzoek voor mijn tweede boek over een huizenoppasser in Blaricum, meer verklap ik niet.