Vragende ogen

Ik bestelde Spa Rood, maar het meisje verstond Cola Zero. Dat zette de toon voor een lunch bij Locael Bloemendaal met Marcel, Herman en Jaap. Na alles wat ik zei, zag ik drie paar vragende ogen op me gericht. Duidelijk praten kost energie en steeds vaker lukt het niet, zoals gisteren in een vol restaurant.

Een paar dagen later had ik een soortgelijke ervaring. ‘You want to talk to Eric?’ Vroeg de telefoniste, nadat ik - in mijn beleving in goed Nederlands - mijn verhaal had gedaan. Yes, was mijn reactie. Leven met SCA6 is een kwestie van aanpassen, steeds weer.