Drie stappen naar de schuur
Sinds een paar dagen staat er een crosstrainer in de schuur, zo’n fitnessapparaat waarmee ik m’n armen en benen kan trainen. Gevonden op Marktplaats en opgehaald door zoon Max. Nu doe ik om de dag drie stappen naar de schuur en hatsjekidee. Dat klinkt alsof ik helemaal losga, maar de werkelijkheid is anders.
Sporten op een crosstrainer is te vergelijken met langlaufen, een ritmische beweging van tegelijkertijd armen en benen. Verdomd lastig met een hersenziekte. Iedere poging strandde in kortsluiting, een vastloper van zowel armen als benen. Daarom focus ik voorlopig op trainen van alleen m’n benen.
Om de dag vijf minuten, op de lichtste stand. Best pittig, de rest van de dag voelen m’n benen behoorlijk zwaar. Vijf minuten, en dat voor iemand die de marathon van Amsterdam heeft gelopen. Ruim twintig jaar geleden in bijna vier uur, maar toch.
Sporten op een crosstrainer is te vergelijken met langlaufen, een ritmische beweging van tegelijkertijd armen en benen. Verdomd lastig met een hersenziekte. Iedere poging strandde in kortsluiting, een vastloper van zowel armen als benen. Daarom focus ik voorlopig op trainen van alleen m’n benen.
Om de dag vijf minuten, op de lichtste stand. Best pittig, de rest van de dag voelen m’n benen behoorlijk zwaar. Vijf minuten, en dat voor iemand die de marathon van Amsterdam heeft gelopen. Ruim twintig jaar geleden in bijna vier uur, maar toch.