Bij iedere slenterstap

‘Probeer maar. Ik vang je op.’ De duizeligheid en het gevoel dat ik mijn evenwicht ga verliezen neemt toe, daarom heb ik een afspraak gemaakt bij fysiotherapeute Kelly. Van haar heb ik een aantal nieuwe oefeningen geleerd die ik heb toegevoegd aan de andere oefeningen die ik iedere ochtend doe. ‘De klachten - duizeligheid en het verstoorde evenwichtsgevoel - gaan niet weg, maar wellicht kun je het afremmen.’

Het zijn vooral oefeningen met mijn nek, hoofd en rug. Draaien, knikken, buigen en strekken. Nu, enkele weken verder, merk ik dat bewegen soepeler gaat. Fijn. Wat het afremmen van de duizeligheid betreft ben ik minder positief. Het gevoel voorover te vallen is er nog steeds. Vanochtend wilde ik kwaad worden op een deurpost waar ik stevig tegenop botste. Zinloos en onterecht, de deurpost staat al zolang ik weet op dezelfde plek.

Ook afgelopen zaterdag toen ik met Esther over de grootste vlooienmarkt van Nederland wandelde, moest ik bij iedere slenterstap mijn best doen om niet voorover te struikelen. De moeite dubbel en dwars waard, want mensen kijken is het leukste wat er is én Esther ging met een tas vol aankopen naar huis. De aan zichzelf gestelde vraag, ‘heb ik ’t nodig?’ heeft ze slechts zo’n keer of vier met ‘ja’ beantwoord. Een topprestatie, gezien het ruime aanbod.