Kalibreren, noem ik dat
Verdomme. Het kost me moeite om uit het dal te klimmen na drie dagen Groningen. Vandaag ben ik naar m’n moeder gefietst. Niet omdat ik daar zin in had, maar omdat ik vond dat het moest. Ze had me nodig, dat hoorde ik aan de telefoon. Er zijn dingen gebeurd die een 87-jarige moeder, grootmoeder en overgrootmoeder niet mee zou moeten maken. Mijn hersenziekte is er daar een van.
Iedere keer als ik bij haar ben wil ik laten zien dat het best goed met me gaat. Onzin natuurlijk, mijn moeder houd je niet voor de gek. Vandaag toen ze in de keuken was deed ik m’n ogen even dicht. Kalibreren, noem ik dat. Iets te lang, ik werd door haar betrapt…
Iedere keer als ik bij haar ben wil ik laten zien dat het best goed met me gaat. Onzin natuurlijk, mijn moeder houd je niet voor de gek. Vandaag toen ze in de keuken was deed ik m’n ogen even dicht. Kalibreren, noem ik dat. Iets te lang, ik werd door haar betrapt…