Geen idee of dat kan…
My Way, geweldig nummer en het voelt alsof het ook een beetje voor mij is geschreven, graag gezongen door Herman Brood. My Way, m’n eigen weg volgen, zo heb ik altijd geleefd en dat moet ik ook nu doen. Zeker nu. Best lastig omdat er mensen zijn die mij willen helpen, uit liefde. Daar moest ik vanochtend in bed aan denken. Want gisteren kwam vriendin Esther terug van een rondreis door Vietnam. Drie weken en ik was ontzettend blij om haar weer te zien.
Niet verder vertellen, maar wat heb ik haar gemist. Haar levenslust, het samen in slaap vallen en wakker worden, samen koken, samen eten, haar verhalen zonder eind. Heerlijk. Maar de afgelopen drie weken zijn ook goed voor me geweest. I did it my way. Dat gaf rust. Dus ja, mijn relatie met Esther, daar moet ik ook mijn weg in vinden, een weg waar we allebei gelukkig van blijven. Geen idee of dat kan, want ergens onderweg gaat ‘houden van’ onherroepelijk over in ‘zorgen voor’, en wat heb ik dan nog te geven, anders dan mijn dankbaarheid tonen...
Niet verder vertellen, maar wat heb ik haar gemist. Haar levenslust, het samen in slaap vallen en wakker worden, samen koken, samen eten, haar verhalen zonder eind. Heerlijk. Maar de afgelopen drie weken zijn ook goed voor me geweest. I did it my way. Dat gaf rust. Dus ja, mijn relatie met Esther, daar moet ik ook mijn weg in vinden, een weg waar we allebei gelukkig van blijven. Geen idee of dat kan, want ergens onderweg gaat ‘houden van’ onherroepelijk over in ‘zorgen voor’, en wat heb ik dan nog te geven, anders dan mijn dankbaarheid tonen...