De C van Chabot

Mooi weer, buurvrouw Miep zit in de achtertuin én op haar praatstoel. Haar hoge stem en dwingende manier van praten komen over de schutting bij mij binnen als nagels over een schoolbord. Hoogste tijd om even naar de bieb te gaan. Meestal reserveer ik een aantal boeken online en haal ze later op. Dat is er nu niet van gekomen, ik zal in de bibliotheek mijn keuze moeten maken.

Om de titels te kunnen lezen moet ik mijn hoofd schuin houden en langs de boekenkasten lopen. Niet ideaal met een hersenziekte, kan ik je vertellen. Ik zoek de C van Chabot, maar krijg m’n blik niet scherp en sta te tollen op m’n benen. Ik geef het op en schommel naar de zojuist teruggebrachte boeken. Die liggen, lekker overzichtelijk met het omslag naar boven, klantvriendelijk naast elkaar. Ik kies snel drie boeken, onder andere ’s Nachts komen de Vossen van Cees Nooteboom. Volgens dagblad Trouw perfect helder en hypnotiserend geschreven, lees ik met moeite op het achterblad.

Een kwartiertje later ben ik thuis en - goed nieuws - buurvrouw Miep is gelukkig uitgepraat. Het is iets van de laatste tijd, hoge tonen komen harder binnen, ook mijn muzieksmaak verandert.