Van ijsschots naar ijsschots

'Geachte meneer Glas, Wij hebben uw manuscript in goede orde ontvangen. Het zal enige tijd duren voordat u iets van ons hoort. Rekent u op ongeveer drie maanden.’ Mijn tweede roman is klaar, ik heb het manuscript naar meerdere uitgevers gestuurd. Geduld is een schone zaak, zoals uit bovenstaande reactie blijkt.

Drie maanden, ze zeggen allemaal ongeveer hetzelfde en het enige wat ik kan doen is geduldig wachten. Niet mijn sterkste kant, dus ik denk bijna dagelijks na over een volgende bezigheid. Schrijven, dat staat vast. Maar wat? Weer een roman, ik denk het niet. Korte verhalen? Misschien, maar waar ga ik die publiceren?

Korte verhalen. Leuk, dan kan ik steeds iets nieuws bedenken. Dat heb ik m’n hele werkende leven gedaan en het heeft voor een onstuimige carrière gezorgd. Van ijsschots naar ijsschots, zo werd mijn leven onlangs heel treffend door vriend Henk omschreven. Onzeker, nooit lang op één plek. Niet altijd makkelijk, maar ik zou het zo weer doen!

Dus ja, korte verhalen, misschien is dat wel een goed idee. Fictie, het eerste verhaal heb ik inmiddels geschreven. Maar waar ga ik het publiceren? Niet hier op envooruit.nl. Een tweede weblog? Nou ja, geen haast, daar ga ik nog even goed over nadenken. Voorheen deed ik dat tijdens een rondje hardlopen, nu met mijn ogen dicht op de bank.