En vooruit!

‘Hoi Jan, Heb jij misschien interesse in een indoor bike? Eenvoudige versie, zeer degelijk en erg stabiel.’ Graag Nico! Inmiddels staat de indoor bike bij mij op de bovenverdieping, opgehaald en naar boven getild door Kika en Luuk, én heb ik m’n eerste rondjes gefietst. Heerlijk! De bike is inderdaad erg stabiel, ik kan stoppen wanneer ik wil en er is altijd een wc in de buurt. ‘Doe je wel rustig aan’, was het advies van Esther. Daar heb ik noodgedwongen naar geluisterd, want door de bestralingen heb ik nog pap in de benen. Het eerste rondje vond ik het na tien minuten mooi geweest en vanochtend had ik de timer op vijftien minuten gezet. Dacht ik. Met de playlist En vooruit! in mijn oren ging ik vol goede moed met een lekker tempo op weg. Na zo’n vier nummers van de playlist begon ik te rekenen: Een nummer duurt gemiddeld zo’n drieënhalve minuut, dus de finish kan niet ver meer zijn. Inmiddels begon ik te transpireren en mijn benen vonden het mooi geweest. Niet zeuren Jan, nog even vol...

‘Er komt binnenkort een nieuw album aan. Johann Sebastian Bach is begonnen met aftellen.’ Zaterdagochtend, een berichtje van Spotify. Even eerder ben ik snelstruikelend aangekomen bij het toilet en onderweg ben ik een paar druppeltjes verloren. Het is me allemaal wat. Johann is natuurlijk al een tijdje gestopt met tellen en hopelijk krijg ik het zaakje snel weer onder controle. Daar werk ik hard aan. ‘Span de bekkenbodemspieren aan door de spieren rond de anus en plasbuis in te trekken, alsof je een windje ophoudt. Je kunt ook proberen de spieren op te tillen’, las ik online. Met direct daaronder een paar oefeningen. Dus nu lig ik zo’n drie keer per dag op de grond of zit op mijn handen. Tussendoor schrijf ik vrolijk verder aan mijn tweede roman. Afgelopen maanden had ik een writer’s block, daar heb ik nu gelukkig geen last meer van. Overigens heeft mijn eerdere oproep niet het gewenste resultaat opgeleverd. Daarom nog een keer, anders geformuleerd: Wie wil zijn levensverhaal straks on...