En vooruit!

‘Goed nieuws, meneer Glas. Er zijn geen uitzaaiingen gevonden. U kunt nu kiezen tussen opereren of bestralen plus een hormonenkuur.’ Goed nieuws, maar beide keuzes gaan mijn leven tijdelijk of blijvend ingrijpend veranderen. Verdomme, want ik ben overwegend gelukkig met mijn leven nu, ondanks SCA6. De afgelopen dagen groeide het besef dat ik nog een derde keuze heb: niets doen, vrolijk verder gaan met mijn leven en de prostaatkanker laten bepalen hoelang ik nog heb. Dat klinkt misschien gek, toch speel ik met de gedachte. Waarom? Omdat ik nu wil leven. Omdat mijn toekomst met SCA6 allesbehalve rooskleurig is. Met die derde keuze in mijn hoofd ben ik gisteren naar Mifune Watersports geweest, op het strand van Bloemendaal aan Zee. Een strandpaviljoen zonder poeha, een clubhuis voor surfers. Eigenaar én goede vriend Chiel heeft me thuis opgehaald. Na een paar uur gezelligheid, lekkere koffie en een bruine boterham met tonijnsalade heb ik ervoor gekozen om lopend over het strand richting b...

‘Nou, dat kan je er ook nog wel bij hebben.’ Prostaatkanker. Volgens de arts tamelijk agressief, 4 op een schaal van 1 tot 5. Gelukkig goed te behandelen, mits er geen uitzaaiingen zijn. Daar lijkt het niet op, maar voor de zekerheid moet ik deze week nog een PET CT-scan laten maken. Daarna worden de resultaten door een artsenteam besproken en 24 juli krijg ik de uitslag plus een behandeladvies. Ik kan kiezen tussen bestralen of opereren. Mits er geen uitzaaiingen zijn, dan wordt de situatie anders… Van de behandelend arts heb ik het Prostaatkankerlogboek meegekregen. Voor mannen en hun naasten, met het advies om alleen hoofdstuk 5 te lezen. Gisteravond ben ik eraan begonnen. De voor- en nadelen van bestralen en opereren worden heel feitelijk en klinisch in het boek omschreven. De voor- en nadelen, plus welke invloed prostaatkanker de komende tijd op mijn leven gaat hebben. Heftig om te lezen en confronterend. Sinds ik zomer 2022 de diagnose SCA6 kreeg en weet wat me ongeveer te wachte...

‘Hé Jan, hoe gaat het met je?’ Overwegend goed, is mijn vaste antwoord op die vraag en daar is niets van gelogen. Afgelopen maandag ben ik met mijn wandelstok de zee ingelopen en heb daar een klein kwartiertje rondgedobberd. Heerlijk! En ja, ik heb geplast. Bevrijdend, zowel het plassen als het dobberen. De rest van de stranddag heb ik grotendeels naast Esther op een ligbed doorgebracht. In de schaduw van een parasol van het uitzicht genieten en onder andere dit gesprek een paar ligbedjes verder afluisteren: ‘Weet je nog dat overhemd dat ik laatst bij ons etentje aanhad? Daar heb ik zo’n zelfde kort broekie bijbesteld. Wat denk je, zou dat staan?’ Het bleef even stil, toen hoorde ik een vrouwenstem antwoorden. ‘Samen is misschien too much.’ Wat het overhemd en korte broekie betreft deel ik haar mening. Ik ben niet zo van de setjes. Bij het antwoord van de man hoorde ik duidelijk teleurstelling in zijn stem. ‘Nee joh, ik bedoel ook apart.’ Ja, het was in alle opzichten een geslaagde str...