En vooruit!

‘Zo, staat ’t erop?’ Vraag van Seb, de trotse eigenaar van Piatti. Augustus 2019 heb ik samen met Jaap, Marcel en Herman meegewerkt aan een documentaire. Ogenschijnlijk Zorgeloos, vier vrienden op reis naar het onbesprokene. Het decor toen was een villa met zwembad in de heuvels boven San Remo, Italië. Een mooi avontuur. Deze week, ruim vijf later, was het tijd voor het vervolg. Niet in Italië maar een ochtend praten bij Piatti, een geweldig Italiaans restaurant op het strand van Zandvoort. Het decor nu: drie mannen aan een tafel, met op de achtergrond het strand en de Noordzee. Herman was helaas niet aanwezig, hij vond één keer met de billen bloot genoeg. Jan-Willem de Lange, in Italië ook van de partij, heeft ons gesprek gefilmd en geregisseerd. Gisteren stuurde hij de ruwe versie. Mooi en confronterend. Moeilijk om mezelf terug te zien en horen, maar dat heb ik na een nachtje slapen geaccepteerd. Wat mij betreft niet te veel in knippen en delen met zo veel mogelijk mensen. Waarom?...

‘Op twee wielen!’ Gisteren, tijdens een rondje fietsen met vriend Jasper, kwam mijn rechter achterwiel bij het nemen van een bocht los van de grond. Spanning in mijn buik en een déjà vu. Ruim dertig jaar geleden, tijdens een wedstrijdje slalommen met mijn Volkswagen Golf op het circuit van Zandvoort, had ik hetzelfde gevoel. Geweldig! Toen en nu weer. De spanning. Het moment dat je niet weet of het goed afloopt. In beide gevallen, ja! Toen ging ik met een beker naar huis, nu fietste ik met een goed gevoel verder: het jongetje van toen is er nog. ©  Jan Glas

Een paar weken geleden, op de terugweg van Albert Heijn kreeg ik een lekke band. Thuiskomen was geen probleem, maar wat als dat ergens onderweg was gebeurd?! Voor de zekerheid toch maar lid geworden van ANWB-pechhulp. Een verstandig besluit (dacht ik), want vandaag tijdens een rondje fietsen met vriend Nico kreeg ik in Zandvoort weer een lekke band. Na anderhalf uur wachten op de ANWB stopte er een busje van Kersten Hulpmiddelen, de leverancier van mijn driewieler ligfiets. De chauffeur, Arjan, stak zijn hoofd uit het raam en vroeg, ‘is er iemand onderweg?’ Al tijdens mijn antwoord - Ja, de ANWB, maar we wachten al anderhalf uur - was Arjan begonnen met de reparatie van mijn fiets en vijf minuten later was het klusje geklaard. Mijn fiets stond weer startklaar, met een nieuwe binnen- en buitenband. ‘Oh, die andere banden kunnen ook wel een beetje lucht gebruiken. En de volgende keer meteen ons bellen, we zijn altijd in de buurt.’ Bedankt Arjan, je bent een held! Van de ANWB kreeg ik di...