Een (te) ingewikkelde opdracht
‘Kwijl je al?’ Die vraag is me de afgelopen twee jaar al vaak in het medische circuit gesteld en gelukkig heb ik ‘m steeds met ‘nee’ kunnen beantwoorden. Tot zondagavond. Ik zat met Esther op de bank en voelde ineens een sliert kwijl langs mijn kin lopen. Zo merk ik de laatste tijd dat SCA6 langzaam maar zeker terrein wint. Verdomme, en lopen met m’n Nordic Walking stokken was ook al geen doorslaand succes. Korte samenvatting: Ik moest m’n aandacht over twee armen, twee stokken én twee benen verdelen. Een (te) ingewikkelde opdracht. Maar het goede nieuws is dat mijn tweede roman lekker opschiet - 10.000 woorden inmiddels. En leuk, gisteravond heb ik een gezellige avond gehad met Barbara, Marcel en Esther. Mooie gesprekken, lekker eten, een alcoholvrij biertje en muziek. Kortom, het leven is zo slecht nog niet. © Jan Glas