En vooruit!

Stress is een trigger voor mijn hersenziekte, dat heb ik de afgelopen dagen weer ervaren. Na de vaste lasten heb ik per maand nog ongeveer 300 euro te besteden. De meeste maanden gaat dat prima, maar deze- en afgelopen maand was het gat in mijn hand te groot. Dat leverde stress op en daardoor begonnen mijn hersenen en de rest van mijn lichaam flink te protesteren.  Nu ik een oplossing heb gevonden voor mijn tijdelijke geldprobleem voel ik me meteen een stuk beter. Fijn, maar ook een wijze les. In de toekomst moet ik nog beter nadenken over waar ik mijn geld aan uitgeef. Daarom heb ik mijn afspraak bij de kapper geannuleerd. Ik laat ‘t groeien. Niet eindeloos lang, maar voorlopig…

Ja, dat ga ik doen! Ik ga op huizen passen van mensen die op vakantie gaan. Ik wil mijn leven anders inrichten, minder voorspelbaar. Door mijn hersenziekte zit ik nu veel thuis. Maar thuis kan overal zijn, zo is dit idee ontstaan. Als huizenoppasser heb ik steeds een nieuwe omgeving te ontdekken. Ik kan niet wachten en denk dat het ook goed voor me is. Verandering houdt me scherp en geeft me energie, dat is in mijn leven altijd zo geweest.  Dus ga je op vakantie en zoek je een oppas voor je huis? Stuur een e-mail of bel 0627 072925 en we maken een afspraak. Leuk!

De politie had me deze week twee keer kunnen betrappen op wildplassen en een derde keer heb ik net op tijd de wc gehaald. En ja hoor, incontinentie staat ook in het lijstje symptomen die horen bij mijn hersenziekte. Een praktisch probleempje met in potentie grote gevolgen. Het zou zelfs mijn fietsplezier kunnen bederven. Op zoek naar een oplossing dacht ik eerst aan een condoomkatheter, die had ik weleens gezien in de thuiszorg. Niet ideaal volgens Kika. ‘Je hebt snel last van lekkage. Dan denk ik eerder aan een incontinentiebroekje.’ Dat schrikbeeld wil ik graag zo lang mogelijk uitstellen, dus nu train ik mijn bekkenbodemspieren én ik drink minder koffie, thee en spa rood. Dat helpt. Voorlopig…

De afgelopen twee weken zijn druk geweest; fietsen, een midweek naar Wieringwaard met Esther, fietsen, een kumpulan in Den Helder, fietsen, barbecueën, fietsen en met Jaap naar museum Kranenburgh in Bergen. Allemaal leuk, maar ook vermoeiend. Toch heb ik het gevoel dat mijn hoofd meer aankan dan een half jaar geleden. ‘Misschien doordat je het geaccepteerd hebt’ was de analyse van Kika, gisterochtend op het bankje in de voortuin. Ik denk dat ze gelijk heeft, ik probeer mijn hersenziekte niet meer te verbergen. Doen alsof er niets aan de hand is kost blijkbaar veel energie.

Een rondje Zeeweg en, een dag later, naar mijn moeder in Schalkwijk, met die twee ritjes heb ik mijn driewieler ligfiets met trapondersteuning ingewijd. Tijdens het eerste ritje heb ik onderweg even keihard geschreeuwd. Vrijheid, de mogelijkheid om zonder hulp van anderen zomaar ergens heen te gaan. Man, wat heb ik dat gemist. Nu, met de zomer in aantocht, ga ik volop van mijn nieuw verworven vrijheid genieten. Misschien fiets ik wel richting Veluwe. Overnachten in een trekkershut en de volgende dag weer terug. Leuk om over te dromen, maar voorlopig ga ik in de buurt rondtoeren. Met de trapondersteuning in de lichtste stand spierkracht opbouwen.